수정본

زندگی عجیب است۔ گاھی شادی است، گاھی غمی۔ پس آدمی را چه باید کرد؟ آیا به این فکر که زندگی غم است، مایوس و ناراحت بشود؟ یا به این خیال که زندگی تنھا شادی و خوشحالی است، نادان بشود؟ به نظر من، راہ میانه روی بھترین راہ است۔ وقتی که به مصائب و آلام و افسردگی دچار شد، صبر کند و وقتی که زمانه خوشحالی و شادمانی بیاب، شکر خدا بکند۔ این طریقه متوازن است۔ وھمین روش من است۔