Γεια σας!
Με λένε Βαλέρια και μένω στην Ουκρανία.
Σπουδάζω ελληνική μετάφραση στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Μαριούπολης.
Τώρα είμαι τριτοετής φοιτήτρια.
Γιατί διάλεξα την ελληνική ως πρώτη γλώσσα στο Πανεπιστήμιο; Δεν είναι εύκολο να το απαντήσω.
Πολλά χρόνια πριν, οι πρόγονοι της γιαγιάς μου ήρθαν από την Ελλάδα στην Κριμέα και από κει στη Μαριούπολη.
Πέρασαν πολλές γενιές ώσπου γενήθηκα εγώ και η οικογένια μας έχασε σχεδόν όλη τη σχέση με την Ελλάδα.
Δεν ξέρω γιατί άφισαν τη Πατρίδα τους και ίσως δεν θα το γνορίσω ποτέ αλλά θέλω να το μάθω.
Ποιοί ήταν αυτοί οι πρόγονοί μου; Ίσως καλλιεργούσαν τη γη, ίσως εμπόρευμα ήταν το κύριο τους επάγγελμα, ίσως ασχολούνταν με οινοποιία ...
ίσως θα βρω τη λύση στο μέλλον.
Αλλά παρ'ολα αυτά από μικρή ηλικία ένιωσα μέσα μου μια μεάλη αγάπη για την Ελλάδα αν και δεν την είδα ποτέ πριν.
Μπήκα στο Πανεπιστήμιο και άρχισα να μαθαίνω από το αλφάβητο - απο τις πρώτες αρχές. Και... ερωτεύτηκα.
Στο Πανεπιστήμιο έχουμε όλλες τις ευκερίες να μάθει κανείς Ελληνικά: 2-3 ώρες μαθήματων καθεμερινά, μέγαλη βιβλιοθήκη, καθηγητές που θα σε βοηθήσουν κα θα σε διορθώσουν.
Θυμάμαι τη πρώτη μου εμπερία να μιλάω, τη πρώτη στιγμή που κατάλαβα ότι μπορώ να περιγράψω με λόγια τι θέλω και είμαι με ελληνικές λέξεις.
Είχα και δάκρυα στα μάτια μου.
Σκεφτόμουν ελληνικά, μιλούσα ελληνικά, καταλάβαινα ελληνικά!
Αν αγαπάει κανείς αυτό που κάνει ποτέ δε θα συναντήσει ταλαιπωρίες.
Μου βοήθησε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που παρακολούθησα στην Κάλυμνου 3 βδομάδας διαρκείας.
Εκεί συσνάντησα καταπληκτικούς ανθρώπους οι οποίοι με δίδαξαν χρήσιμα μαθήματα όχι μόνο γλώσσας αλλά και αγάπης στην δική σου χώρα.
Πόσο αγαπούν οι Ελληνές τη χώρα τους! Απίστευτο!
Το πιο δύσκολο για μένα στη μελέτη ελληνικών είναι η γραμματική και η πολυσημία τών λέξεών τους.
Έτσι συνεχίζω να μαθαίνω ελληνικά, τη πλούσια, ώμορφη και μεγαλοπρεπής γλώσσα.