Westen Frysk:
Ik kenn dat Frysk is net tige brûkt taal, mei inkeld 470.000 sprekkeren.
Lykwols, it is in maklik taal en de plaken dêr't sprekt binne moai (https://en.wikipedia.org/wiki/Friesland).
Feitlik, bjuster minsken kinne oanriede C1 nivo as hja dogge kontrolearje.
Ik bin beslut litte minsken sjen Fryslân allyk in Frysk sprekker aardich in Ingelsk fakânsjegonger.
Fansels, dêr is Nederlânsk, dy't is sprekt op alles Nederlân.
Allikewol, Frysk is mear maklik en it fertsjinet mear fertrouwen as Nederlânsk docht.
Myn skidenis oer Frysk: Ik libe yn Ljouwert (https://en.wikipedia.org/wiki/Leeuwarden) meidat seis moannen alfêst besetende leksumen fan in learaar.
It is maklik foar leare; dêr is in taalkundich aardichheid; Goed bûter en goed tsiis (Good butter and good cheese) is goed Ingelsk en goed Friezen.
Sa, op gearfetting, Fryslân is moai en ik wol litte de minsken sjen it.
Ingelsk:
I know that Frisian is not a very used language, with only 470,000 speakers.
But it is an easy language and the places where it is spoken are beautiful (https://en.wikipedia.org/wiki/Friesland).
In fact, most people can probably achieve C1 level if they work moderately.
I am determined to let people experience Friesland as a speaker of Frisian rather than an English tourist.
Sure, there's Dutch, which covers the entirety of the Netherlands.
But Frisian is easier, and it wins more points in Friesland than Dutch does.
My history with Frisian: I lived in Leeuwarden (https://en.wikipedia.org/wiki/Leeuwarden) for 6 months while taking lessons from a tutor.
It's easy enough to learn; there is a linguistic joke; Good butter and good cheese (Goed bûter en goed tsiis) is good English and good Fries.
So, in summary, Friesland is beautiful, and I want to let the people experience it.