Corrections

Jeśli piszę ten tekst, to dlatego, że nie miałem ochoty go napisać.

Niestety ludzie, nie daję pocałunki.

Scenografia jest mój dom w pobliżu Rygi na Łotwie, w ciszy, spokoju, z dala od hałasu, było 6h25 ranka, byłem obudził.

"Hej, obudź się!

Wstać z łóżka!" I był pęknięty, wycieńczony, zdziwiony, zaskoczony.

Było Birgitta, moja dziewczyna, moja żona, żyjemy razem.

"Nie chciałem zostawić cię nie powiedzieć" do widzenia!

"Ona mnie pocałować, a ona pieścić mnie.

"Dbaj o, opiekę Pilu i instrukcje są na pudełku lodówka, lodu,  Będę z powrotem w dwa tygodnie " Śledzę Birgitta miarę, aż do jego taksówki, słońce zacznie budzić się również, widzę go, Taxi odszedł, byłem sam z Pilu, mój królik.

"Ach, Pilu, zarówno my sami, Nie płacz".

Birgitta jest iść zobaczyć jego rodziców w Bratysławie, a jego matka jest chora, chora.

Było mi smutno, a także zażenowana, to Birgitta kto zrobić obiad, gotowanie, a codziennie herbata, Ona miłość do gotowania, ona to spokojnie, to jego pasja.

Widzę dom ", co dirtyness, śmieci tutaj!" Zaczynam odkładać, sprzątać dom, i odbywa się domem.

Później znalazłem papier kolorowy bilet rozerwanie, Pamięć i uśmiech wrócił.

Pamiętam, zauważyłem adresy, e-maile z koleżankami podczas moich podróży .15 lat temu już.

Byłem szczęśliwy, że mnie zapytać "co stało się teraz?" Byłem w kuchni, biorę na kawę, widziałem nazwy, pamięć wróci.

To był przyjemny, widziałem zdjęcia rozwinąć,, błysnęło.