Bir sehri o kadar sevmek mümkün oldugunu bilmiyordum, bir sehri o kadar özlemek mümkün oldugunu da bilmiyordum.
Gecen yaz degisim ögrencisi olarak Istanbul'a gidip bir yil orada kaldim.
Zaman ucup gitti, her sey fazla hizli gecti.
Simdi, Istanbul'u düsünürken bana hayal gibi geliyor.
Hayatimin en güzel hayaldir.
Bogazin üstündeki gördügüm ilk günes batisiyi hatirliyorum,
sokaktaki kargasayi, simitcinin bagirisiyi. Simdi evdeyim.
Almanya'da, Hamburg'un güneyinde olan bir kasabada.
"Ev" ne demek, acaba?
Su an Istanbul - o güzel, kocaman, büyüleyici - sehir ev demek benim icin.
Tüm hayatimi baska bir pencereden görmeyi ögrendim, karsilastirmaya basladim, iki evim olduguna karar verdim, su düsünce beni mutlu etti.
Istanbul'u hala özledim ama su özlemin cok güzel bir yan tarafi var.
Mümkün oldugu kadar gelecek yil tekrar gelecegim, tüm hayatimda tekrar gelecegim insallah.
August 2014
100% GOOD (1 votes) 