Asker olduğumda, Irak'a gittim ve bir yıllık orada kaldım.
Kirkuk şehrinde yaşadım ve Arapçayla çalıştım.
Benim işim Arapça'dan İngilizce'ye tercüme ve çeviriydi.
Bana bu iş güzeldir ama ara sıra sıkıcı olmuştu.
Benim askerliğimin başında dilbilimciydim, ama askerlik bana Arapça'yı öğretmek çok istiyordu.
Bende bu zamanda zaten Japonca ve İspanyolca ve biraz Çince ve Korece konuşabildim ve Türkçe sadece öğrenmek istiyordum kendimce.
Olduğu söyleniyor, askerlik hala bana Arapça'yı öğretmek istiyordu.
Eğer bu kadar dilleri zaten öğrenebilseydim, galiba Arapça da bana daha kolayca gelecekmiş ki dedi askerlik.
Hala Türkçe kendimce öğrenmeğe çalıştım ama Arapça derslerim zamanım ve aklımın çoğu meşgul etti.
Zamanla Türkçe derslerime boşuna vazgeçtim.
Şimdi ben artık asker değilim ve kendimce Türkçe derslerime devam edebilirim.
Arapça anlamam benim Türkçe öğrenmemi kelimeleri sağlayarak yardım etti!
Biraz Türkiye'de Türk arkadaşlarım var, ve konuşuruz ara sıra.
Ama bence daha resmi öğretime ihtiyacım da var.
Ne sanıyorsunuz?
June 2013
100% GOOD (1 votes) 